عرض تسلیت
درگذشت حاجیه خانم خواصی ، مادر بزرگوار دبیر دبیرستانهای تهران و کوشنده ی صنفی، آقای رضا عبدی را بر تمام اعضای خانواده ی آن مرحوم و به ویژه آقای رضا عبدی تسلیت می گوییم. آرزوی شادی روح بر آن مرحوم و طول عمر و زندگی موفق برای بازماندگانش را داریم . امیدواریم آقای رضا عبدی ما را شریک غم خود بدانند.
رحی ایران نژاد و خانواده
عجب دنیایی شده!
هر چه بگندد نمکش می زنند وای بر آن روز که بگندد نمک
پیر معلمی دردمند می گوید: " با اینکه حکم تخلیه ی خانه ام را از دست مستاجری که
بدون اجازه من، قسمتی از آن را به کس دیگری اجاره داده بود( انتقال منافع به غیر )
و به من اجاره نمی داد ، در دست داشتم. اما پلیس قضایی کلانتری محل
با رشوه گرفتن از مستاجربا من با خشونت و بی احترامی رفتار می کرد
و مستاجربسیار کوتولوتر از من: از لحاظ تحصیلات ، علم ، ادب ، عقل ، منطق
و حتی قد و قواره و قیافه را خیلی تحویل می گرفت و حکم دادگاه را اجرا نمی کرد.
تا اینکه در حضور رییس کلانتری گفت : < اگر این پول داده بود ( یعنی من ) ،
دو روزه خانه اش تخلیه می شد >. چون دیدم رییس کلانتری ، پلیس قضایی
با نماینده ی دادستان همدستند واگر رشوه ندهم نماینده ی دادستان نیز
تخلیه ی خانه را خواهد پیچاند و ملکم از دست خواهد رفت به ناچار
با چانه زنی راضیشان کردم ، سیصد هزار تومان دادم و بعد از مدت پنج هفته
که حتماً از مستاجر نیز رشوه می گرفتند و حکم تخلیه را به تاخیر می انداختند،
خانه را عاری از تمام امکانات زندگی ، ویرانه و پر از زباله تحویل گرفتم. "
بی خود نیست که فریدون مشیری می سراید:
هست پنهان در نهاد هر بشر !...
هر که گرگش را در اندازد به خاک
رفته رفته مي شود انسان پاک
وآن که با گرگش مدارا مي کند
خلق و خوي گرگ پيدا مي کند
در جواني جان گرگت را بگير!
واي اگر اين گرگ گردد با تو پير
روز پيري، گر که باشي هم چو شير
ناتواني در مصاف گرگ پير
مردمان گر يکدگر را مي درند
گرگ هاشان رهنما و رهبرند...
وآن ستمکاران که با هم محرم اند
گرگ هاشان آشنايان هم اند
و مدیر تارنمای حسرت - تنها می نویسد:
دهقان فداکار پیرشده!
چوپان دروغگوعزیز شده!
سایت آموزش بین الملل می گوید:
آقای گوردون براون ، نماینده ی ویژه ی سازمان ملل در آموزش جهانی، برآیند مطالعه ای را تحت عنوان : کار کشی از کودکان و عدم کامیابی آموزشی - قطع ارتباط یا ایجاد فرصت ، منتشر کرده است. این گزارش استراتژی هایی را به سوی پیشرفت پر شتاب اهداف توسعه ی بین المللی سال 2015 مشخص می کند، میزان و مشکل کار کشی از کودکان را ترسیم می کند ، اثر آن را در آموزش آشکار می کند و دستور کاری را برای اصلاح آن پیش رو می گذارد.
آقای براون در پیش گفتارش می نویسد: ایده ای که کودکان باید وادار به بهره دهی ، به کار گیری در کارهای خطرناک یا فعالیتهایی که سلامتی و امنیت آنان را به خطر بیندازد کابوسی است که ما همه باید با وحشت به آن بنگریم.
او می گوید : کار کشیدن از کودکان بردگی نوینی در دوران ما است.
کودکان حق دارند که توقع رفتار بهتری را از ما داشته باشند
( برگرفته از: خبرآنلاین، زمان انتشار:
۱۶:۴۴ - ۱۳۹۱/۹/۲۱مرور بخشهایی منتخب از نشریه ماندگار توفیق، در روزگاری که رسانهها میانهای با طنازی ندارند، هم خاطرهانگیز است و هم ...بیخیال شعر را بخوانید!
ایکه خواهی پای بر جا شغل و کار خویش را
هیچگه از خود مرنجان همقطار خویش را
هرچه چاپیدی بده سهمی از آن بر دیگران
تا کنی محکم مقام و اعتبار خویش را
با ریا و حقه و عیاری و نیرنگ و فن
روی دوش این و آن بگذار بار خویش را
رسم تعظیم و بله قربانی از خاطر مبر
تا چو من وارونه سازی روزگار خویش را
این هفهش روزی که داری اختیار و قدرتی
ده نشان بر زیر دستان اقتدار خویش را
از جزا و کیفر و اینگونه صحبت ها نترس
باز کن در حین سرقت چشم و چار خویش را
گر که روزی روزگاری گندکارت شد بلند
زودتر همواره کن راه فرار خویش را
توفیق. شماره6. سال 1344
6060
( نقل از : تارنمای تشکل های صنفی ایران )
جشنهای روز جهانی معلم در بسیاری از کشورهای جهان
ستایش جهانی معلمان در جشنهای روز جهانی معلم
" امسال ، در سال 2012 میلادی ، نسبت به همیشه ، تعداد بیشتری از سازمانهای بین المللی ، روز جهانی معلم را جشن گرفتند "
آموزش بین الملل، از برگزاری جشنها و صدور بیانیه های متعددی، در روز جهانی معلم ، در کشورهای مختلف ، گزارش می کند.
آموزش بین الملل می گوید: " در پنجم اکتبر 2012 جشنهای زیادی در سراسر جهان برگزار شد که در این جشنها نقش اساسی معلمان در جامعه شان مورد تمجید قرار گرفت. "
در این گزارش ، آموزش بین الملل تصویرهایی از برگزاری جشن روز جهانی معلم درکشور تونس نشان می دهد و سپس گزارش می کند که در ستاد یونسکو، در پاریس ، آموزش بین الملل از سالگرد روز جهانی معلم استفاده کرد تا در مورد اهمیت اتحادیه های معلمان و اصلاح وضعیت معلمان بحث کند و بر ضرورت یک حرکت همگانی بر علیه غیر تخصصی و خصوصی کردن آموزش تاکید کند.
به گزارش آموزش بین الملل ، دنیس سینیولو ( Dennis Sinyolo ) هماهنگ کننده ی ارشد آموزش و استخدام آموزش بین الملل ، در کنفرانس روز جهانی معلم که در کامپالا ، در اوگاندا ، توسط اتحادیه ملی معلمان اوگاندا برنامه ریزی شده بود ، سخنرانی کرد و شعار روز جهانی معلم در سال 2012 ، < حمایت از معلمان > ، را یاد آوری کرد. این هماهنگ کننده ی ارشد خواستار اقدامی واقعی و فوری برای حل مشکل های معلمان ، چه در کامپالا و چه در سراسر جهان شد که به عینه قابل رویت باشند و آوازه اش در جهان بپیچد. او این مشکلات را که ناشی از بحران های مالی و اقتصادی قلمداد کرد ، چون : کمبود معلم ، غیر حرفه ای یا غیر تخصصی کردن شغل معلمی ، موقتی کردن شغل تدریس و خصوصی سازی مدارس برشمرد و ادامه داد که مشکل فقط تعداد کمبود معلم نیست بلکه بحث سر کیفیت آموزش نیز می باشد. او گفت : کیفیت یک سیستم آموزشی نمی تواند بیشتر از کیفیت معلمانش باشد. او تصریح کرد: " اگر شما میزان کیفیت معلمانتان را به من نشان دهید من در مورد کیفیت سیستم آموزشی کشورتان به شما خواهم گفت. "
آموزش بین الملل ، در مورد کشورمان ایران ، از یک گروه کوشندگان متحد با معلمان زندانی سخن به میان می آورد که " در کارزاری به نام < صدای معلمان ایران باشید > بهترین آرزوهای خود را طی بیانیه ای که توسط تقریباً 300 معلم مستقل و تعداد زیادی هیات مدیره ی اتحادیه های صنفی ، سازمانها و احزاب سیاسی امضا شده بود ، در روز جهانی معلم 2012 ، به تمام معلمان جهان ، ارسال داشتند. "
همچنین ، آموزش بین الملل ، وضعیت ناگوار اتحادیه های صنفی معلمان بحرین را بارها متذکر می شود.
معلم ، روشن فکری ، روشنگری و فرهیختگی
آنچه که معلمان روشنفكرمعاصر با آن دست به گريبانند
معلمانی که با روشنگری باید بت ها را بشکنند و
همواره بت شکن بمانند
معلم حقیقی کسی نیست که فقط آموخته های خود از استادش را در اختیار شاگردانش قرار دهد بلکه او باید چراغ
راه آموزش و پیشرفت دانش آموزش باشد.
معلم علاوه بر مسلط بودن و مهارت داشتن بر تخصص ویژه ی خود باید بر وظایف انسانی ، مسایل اجتماعی و حتی سیاسی جامعه ی خود آگاه باشد و در تشخیص سره از ناسره و تفکیک خوب از بد شناخت لازم را داشته باشد تا بتواند نه تنها دانش آموزان خود را رهنمون باشد بلکه آنان را دانشجو ، پژوهشگر، مبتکر و خلاق بار آورد. به عبارتی معلم خود باید فردی روشنفکر و فرهیخته باشد تا بتواند روشنگری کند.
فرهیخته به روشنفکری گفته می شود که از درد آفرینی به دیگران پرهیز کند و برای فراهم آوردن وسایل و امکاناتی تلاش کند تا از درد ها و آلام مردم و جامعه بکاهد. همانطور که تاریخ نشان می دهد بسیار روشنفکران و فیلسوفان چون ماکیاول بودند و هستند که از دانش و آگاهی خود برای بهره وری و لذت بردن از زندگی خود ، تمام اصول اخلاقی و انسانی را زیر پا گذاشتند و می گذارند و باعث درد و رنج و ناراحتی انسانها و چه بسا جامعه ی بشری و تخریب محیط زیست می شوند که این گونه افراد را باید نا فرهیخته نامید.
پس كمال مطلوب شغل معلمی ، فرهیختگی او یعنی روشنفكر بودن معلم و بيان آزادانه و روشنگرانه ی اوست. اين يك مساله انتزاعي و دست نيافتني نيست. اظهارات روشنگرایانه ی معلم (اعم از هر گونه بيان و ايده اي كه به مخاطبين ارائه شود) همواره بايد بخش ارگانيك و پيوسته اي از تجربيات جاري جامعه باشد. روشنگری معلم بايد زبان گوياي حقایق: فقر، ستم ، تبعیض، بی عدالتی ..... و نمایاندن اقشار تحت فشار جامعه باشد زیرا اين مسايل همواره وجود دارد و ارتباطي به عقايد خاص، اعتقادات مذهبي، تخصص ویژه ی معلم و شيوه هاي حرفه اي او ندارد.
معلم فداکار جانش را فدای دانشآموز کرد
به
گزارش«جهان» محمود رضا واعظي معلم فداکار يکي از مدارس شهر نيشابور در
اردوي دانش آموزي و هنگام مسابقه فوتبال، متوجه فرود آمدن ميله دروازه بر
سر يکي از دانش آموزانش شد.روز جهانی صلح ( 20 سپتامبر )
آموزش برای صلح را برجسته تر می کند
احضار سه تن از اعضای انجمن صنفی معلمان کردستان
( نقل از : تارنمای تشکلهای صنفی ایران )
سه تن از اعضای انجمن صنفی معلمان کردستان ٬ آقایان پیمان نودینیان ٬ بهاالدین ملکی و رامین زندنیا به شعبه ی پنجم بازپرسی دادسرای عموعی و انقلاب شهرستان سنندج احضار شدند. در احضاریه ی کتبی که بدست آنان رسیده است ٬ علت آن اخذ توضیح ذکر شده است.
مفهوم واقعی کار و کارگر
( نقل از: تارنمای تشکلهای صنفی ایران)
درجامعه سرمايه داري روشنفكران و متخصصان را براي نوكريِ طبقه حاكم تربيت مي كنند.
(دكتر اميرحسين آريانپور)
اغلب وقتي از « كارگر» و « طبقه كارگر» و يا حتي خودِ واژه ی «كار» و نقش آن در توليد نعمتهای مادي ومعنوي جامعه صحبت می شود، در مواجهه با كساني قرار مي گيريم كه تصوري ذهني وانتزاعي ازاين مفاهيم دارند و اينگونه مقوله ها را تنها در کارگاه یا كارخانه جستجو مي كنند .
با اين پيش فرض غلط ، ازمفهومِ اين واژه ها است كه بسياري بحثهای تئوريك طرح شده كه ریشه در مسایل عيني جامعه دارند در پيشگاه آنها نامفهوم جلوه مي كند چرا كه با دنباله روي از تصوير ارائه شده از «كارگر» توسط بسياري نيروهاي سياسي ، كارگر را به صورت مردي با گردن و بازوان سِتبر، لباس آبي به تن و دستهاي چركين وپينه بسته تصور مي كنند كه در دستي داس و دستي ديگر چكش حمل مي كند ؛ همان مفهوم نقش بسته در ذهنِ « داس وچكش» كه تنها « كارِ يدي » را شايسته ي عنوان « كارگر » مي داند ! مفهومي كه در پي آن همانا جدا كردن قشرهای وسيعي از زحمتكشان از«طبقه كارگر» است . لزوم پرداختن به مفهموم واقعيِ «طبقه كارگر» است كه ما را برآن مي دارد ابتدا به مفهومِ درستي از « كار» دست يابيم :
از نظر هگل کار تنها يک مفهوم اقتصادی نيست. بلکه يک جنبه یِ مهم حيات اجتماعی است. از نظر وی "کار" ابزاری است که به وسيله آن انسانها به درک وفهم جهان دست مي يابند. کار يک ميانجي ميان انسان و جهان است که توسط آن، انسانها به خود آگاهی مي رسند وجهان خود را تغيير مي دهند . کار، يک فعاليت رهايي بخش است که موجب ايجاد شبکه های پيچيده وابستگي متقابل مي شود زيرا که فرایند کار فردی، تأمين نيازهای مادی مي باشد وبه موازات آن، گسترش آرزوهای اجتماعی مي باشد .
انسان برای انجام کار، قواي طبيعي پيكر خود چون: بازوها و پاها ، اعضای دیگر بدن خود را همراه با مغز ، اعصاب و تفکرش به فعالیت وامی دارد . چنين تعبيري در تقابل با نظري قرارمي گيرد كه كاررا تنها « كارِ دستیِ ساده» و استفاده از قواي جسماني بدن مي پندارند ، معتقد يه مفهومي مكانيكي از كارند و كاربدني را از كارفكري و ذهنيِ مغزجدا مي كنند و شاغلان كارِ فكري را چون بخش وسيعي از كارمندان كارگر ندانسته و آنان را از«طبقه كارگر» جدا مي كنند .
در حالی که، در یک مجموعه توليدي، بعضيها با دست خود بهتر كار مي كنند وبعضي با مغز خود ؛ يكي به عنوان مدير، مهندس، تكنولوژيست و غيره ، وديگري به عنوان ناظز و سومي به عنوان كارگر يا حتي رنجبر . شمارزیادتري ازانواع كار، درمفهوم بلا واسطه ي كارِ سازنده مي گنجند وتمام کساني كه مشغول انجام آنها هستند ، كارگرِ سازنده محسوب مي شوند ؛ كارگراني كه به طور مستقيم توسط سرمايه استثمار مي شوند وتابع فرايند كار وگسترش سرمايه مي شوند .
هر چند كار فیزیکی و تحمل سختي های شرايط کار و محيط کار، نيرو وتوان بالاي جسماني را مي طلبد وبرهمين اساس شاید فرسودگي بيشتر جسمانی را به دنبال داشته باشد. اما شرايط ويژه كارمندي با منكوب بودنش درساختار سخت بوروكراتيك سازماني ، عدم دخالت در هرگونه تصميم گيري و مجاز نبودن به اظهار نظر در پروسه ی کار ؛ سد كردن هرگونه تلاشي برای احقاق حقوقش ودرآمدِ ناچيزش سرانجام نوعي ازخود بيگانگي ، احساس سرکوب شدن ، خود کم بینی ومسخ شدن ، به دنبال دارد که تفاوت زيادي با ديگر هم طبقه اي هايش که کار فیزیکی انجام می دهند، ندارد .
تصور كنيد منشي فلان شركت يا فلان درمانگاه يا مطب خصوصي در ازاء يك ماه كار با تورم و بي ارزشيِ پولي، 150 هزار تومان درآمد داشته باشد . مقايسه كنيد با كارگر ماهري كه در عسلويه يا هركارگاه ديگري 500 هزار تومان درآمد داشته باشد ، اين موضوع ، سرانجام ما را به نوعي ملزم مي كند كه علاوه بر شرايط محيطي يا منزلت اجتماعي يا عدم مالكيت ، معيارمان بر اساس درآمد يا برخوردار بودن كاركنان از امكانات رفاهي وتأمين نيازهاي زندگي درازاء صرف زمان كار مشخص باشد، به گونه اي كه قشر بندي و تعيين گرايشهاي متفاوت درون طبقه كارگر بر اساس درجاتي ازاستثمار صورت مي گيرد كه اشتراك آنها در مزد بگير بودن بعلاوه مقدار مزدي كه دريافت مي كنند و بهره مندي و يا محروميت آنها از رفاه اجتماعي بر اساس همين مزد وتفاوت در شرايط محيطي كار و صرف نيروي فيزيكي است .
خلاصه ی كلام اينكه گرايشهاي درون طبقه اي را ديگر نمي توان براساس فرمول قديمي كارگر فیزیکی و فكري يا به تعبيرِ سي رايت ميلز، جامعه شناس فقيد آمريكايي ، «يقه آبي » و«يقه سفيد» تعيين كرد ، چه بسا آن منشي به درجاتي ازكارگر ماهر دردرجه بالاتري ازاستثمار ومحروميت باشد .
با چنين تعبيري از «كار» و «كارگر» است كه مي توان «طبقه كارگر» را نه طبقه اي در «اقليت» ، بلكه اكثريتِ قاطع جامعه دانست كه توليد كنندگان نعمتهای مادي و معنوي جامعه اند. اما خودشان ، اغلب ، از اين مواهب وسرمايه عظيمي كه توليد مي كنند، تنها به قدرِ بازتوليدِ نيرويِ كار ازدست رفته شان، در فرايند توليد، نصيبشان مي شود .
اكثريتي كه اندك افزايشي در دستمزد و مزايايشان با هزار تبصره ، قانون و لايحه در صحن علني مجلس مطرح مي شود وتيترِ درشت همه ی نشريات و اخبار مي گردد. برای مثال : « لايحه ي طرح هماهنگ حقوق بازنشستگان » ، « پاداش و عيديِ كارمندان دولت » ، تيترهايي است كه هر روز مي بينيم و مي شنويم ، منتها بر سرمان می گذارند و تعدادی نیز .... دعا گویشان می شوند و تعریف و تمجیدشان می کنند و چه بسا بت سازی و بت پرستی نیز می کنند. اما هر گز از ارزش افزوده هاي ِ كلانِ توليد شده از سوي همين طبقات و نحوه توزيعش صحبتي به ميان نمي آيد بلکه در نهایت مالیات بر ارزش افزوده را نیز از همین طبقه می گیرند .
معلمان به واسطهِ قرار گرفتن در اردوگاه کارِ مزدي و همچنين عدم دخالت در فرايند تصميم گيري در پروسه آموزش جامعه ، بخش جدايي ناپذير طبقه کارگرند . کارگراني که نيروي کار فکري خود را نيز به کارفرما ی خود یا به جو حاکم فروخته و چه بسا بيگانگي از کارشان نه تنها در حوزه عمل ، بلکه در حوزه نظري و اندبشه باشد.
برای آنان كه به خواهند یاد بگیرند
هرگز دیر نیست.
الفبا را یاد بگیر ! كافی نیست ؛ اما
آن را یاد بگیر ! مگذار دل سردت كنند !
دست به كار شو ! تو همه چیز را باید بدانی.
تو باید رهبری را به دست گیری.
شب قبل امتحان
( نقل از: خامه به دست )
بی همگان به سر شود ، بی تو بسر نمیشود
این شب امتحان من چرا سحر نمیشود ؟!
مولوی او که سر زده ، دوش به خوابم آمده
گفت که با یکی دو شب ، درس به سر نمیشود !
خر به افراط زدم ، گیج شدم قاط زدم
قلدر الوات زدم ، باز سحر نمیشود !
با کی بنالم از سر درد!؟
که با من حتی نمانده یک گل زرد
( نقل از: http://www.ksmiran3.blogfa.com )
چه زیبا می گوید ، هوشنگ ابتهاج ، وقتی از نامردی ها و نا مردمی ها می گوید ، از جفایی که بر باغ رفته ، بر جمع گل و بلبل ، بر سبزه و چمن :
" گل زرد و گل زرد و گل زرد
بیا با هم بنالیم از سر درد
عنان تا در کف نامردمان است
ستم با مرد خواهد کرد ، نامرد
گل پرپر کجا گیرم سراغت
صدای گریه می آید زباغت
صدای گریه می آید شب و روز
که می سوزد دل بلبل زداغت "
اما من ! با کی بنالم از سر درد! ؟
که با من حتی نمانده یک گل زرد
تشکلهای صنفی یا سیاسی
واژه ی تشکل به يك گروه بندي اجتماعي گفته ميشود که برای پی گیری و تحقق هدفهای صنفی و شغلی یا سیاسی خود کوشش میکنند. هر کدام از این تشکل ها ی صنفی یا سیاسی لزوماً دارای اساسنامه ، آیین نامه ی داخلی و مرامنامه می باشند كه در قالب آن اساسنامه و با رعایت آیین نامه ی داخلی و مصوبات و مقررات گروهبندي اجتماعي یا تشکل، به پيگيري فعاليتهاي خود می پردازند. از اینرو می توان گفت که يك گروهبندي اجتماعي از نظر علم جامعهشناسي تركيب منظم و سازمان يافتهاي از اشخاص هستند كه با مردم پراكنده و يا تودههاي غير منسجم اجتماعي فرق جامعهشناختي دارند. زیرا حركت تودههاي سازمان نيافته و يا فاقد تشكل و بيانسجام، اثر کمی در نظام جامعه دارد. به عبارت ديگر از نظر علم جامعه شناسي تودههاي مردم ولو تودههاي هم دین و هم مسلک حتی با فرهنگ مشترک جماعتی سازمان نيافته هستند كه ازعناصر پراكنده اجتماعي تشکیل شده اند و دارای ملغمهاي از معيارهاي اجتماعي ـ فرهنگي هستند و يا هنجارهاي گروهي، عادتهای گروهي يا اخلاق گروهي متفاوتی در جامعه و از جمله در رفتارهاي صنفی و شغلی خود نشان ميدهند كه باعث ميشود تا هيچگونه انسجام يافتگي به آن همه عناصر اجتماعي ندهد و در حالي كه از نظر علم جامعهشناسي يك گروهبندي اجتماعي گروهي منظم است و روابط معيني ميان اشخاص منظم برقرار ميكند و رفتارهاي ویژه ای را طبق الگوههاي صنفی ـ فرهنگي ویژه بين آن عناصر اجتماعي رواج ميدهد و به همين دليل دوام تاريخي گروهبنديهاي اجتماعي باید بيش از دوام جمعیتها و تودههای پراکنده و بدون یک برنامه ی مدون منسجم یا به عبارتی اساسنامه و آیین نامه باشد. البته اگرخودخواهی و خیانت عضوی یا اعضایی از تشکل موجب از هم پاشیدن تشکل نشود.
( نقل از : تارنمای کانون صنفی معلمان ( طیف صنفی )
بگذار تا بگریم چون ابر در بهاران کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران
این تارنما شخصی می باشد. اینجا برای ترویج اندیشه های پسندیده ی انسانی ، خدمت به آموزش و پرورش کشور ، جامعه ی بشری و باز تاباندن درد ها و دغدغه های معلمان تلاش می شود.